Wat is MCP en hoe werkt het protocol?

Auteur: Gepubliceerd

Kort samengevat: MCP (Model Context Protocol) is een open standaard waarmee applicaties op basis van AI op een uniforme manier externe gegevens en tools kunnen gebruiken. Zo kan een assistent bijvoorbeeld bedrijfsdocumentatie lezen, een taak in een projectbeheersysteem controleren of een bepaalde bewerking uitvoeren. MCP is geen model voor AI en geeft op zichzelf geen toegang tot alle bronnen: de mogelijkheden hangen af van de aangesloten diensten, de configuratie en de toegangsrechten.

Waarvoor dient MCP en welk probleem lost het op?

Een taalmodel heeft uit zichzelf geen toegang tot bestanden op een computer of tot actuele gegevens in een bedrijfssysteem. De applicatie waarin het model draait, biedt die toegang via de juiste integraties. Zonder gemeenschappelijke standaard kan elke integratie een eigen aanpak vereisen voor het beschrijven van tools, het doorgeven van parameters en het ontvangen van resultaten.

MCP brengt structuur aan in die communicatie. Het bepaalt hoe een applicatie op basis van AI kan achterhalen welke functies een extern systeem aanbiedt en hoe ze die kan gebruiken. De standaard is geïnitieerd door Anthropic, maar is niet beperkt tot één model of één leverancier.

Je kunt MCP vergelijken met een gemeenschappelijke aansluiting voor integraties: compatibele onderdelen zijn gemakkelijker te verbinden zonder de hele verbinding opnieuw te ontwerpen. Dat is wel een vereenvoudiging. Ondersteuning voor MCP betekent niet dat elke applicatie alle protocolfuncties ondersteunt of dat een verbinding zonder configuratie werkt.

Hoe werken de applicatie, client en MCP-server samen?

De MCP-architectuur bestaat uit drie basiselementen:

Een server kan onder meer tools aanbieden — functies die bewerkingen uitvoeren —, bronnen — gegevens die kunnen worden gelezen — en promptsjablonen — kant-en-klare instructiestructuren voor gebruik in de applicatie. Niet elke server biedt al deze onderdelen aan.

Een typisch proces verloopt als volgt: de applicatie ontdekt welke tools beschikbaar zijn, het model stelt voor om er een te gebruiken en de applicatie handelt de aanroep af volgens haar eigen regels. De server voert de bewerking uit en geeft een resultaat terug. Dat resultaat kan als context naar het model worden gestuurd om een antwoord op te stellen. Toestemming van de gebruiker kan deel uitmaken van dit proces, maar je mag er niet van uitgaan dat elke aanroep altijd handmatig moet worden goedgekeurd.

Voorbeeld: een assistent controleert de taken van een team

Stel dat je wilt vragen: ‘Welke taken voor de nieuwe website lopen achter op schema en wie is ervoor verantwoordelijk?’ De applicatie op basis van AI is verbonden met een MCP-server die toegang biedt tot het projectbeheersysteem van het bedrijf. De server stelt een tool beschikbaar om taken te zoeken en het account dat de server gebruikt, heeft leesrechten voor het gekozen project.

De assistent kan taken zoeken, deadlines en verantwoordelijke personen ophalen en vervolgens een overzicht maken. Daarbij gebruikt hij gegevens die het systeem teruggeeft, in plaats van uitsluitend te vertrouwen op de bestaande kennis van het model. Toch kan hij een datum of status verkeerd interpreteren. Daarom moet uit het resultaat duidelijk worden om welke specifieke taken het gaat.

De opdracht ‘Verschuif alle deadlines met een week’ vereist een andere mogelijkheid: wijzigingen opslaan. Als de server daarvoor geen tool aanbiedt of het account niet de juiste rechten heeft, hoort die bewerking niet beschikbaar te zijn. Bij tools die gegevens wijzigen, is het een verstandige beveiligingsmaatregel om de geplande wijzigingen te tonen en vóór uitvoering om bevestiging te vragen.

Hoe verschilt MCP van API en RAG?

API, een programmeerinterface, laat programma’s communiceren met een dienst. MCP vervangt niet alle interfaces van het type API. Een MCP-server roept vaak zelf de API van een projectbeheersysteem, winkel of database aan en biedt geselecteerde functies in een gestandaardiseerde vorm aan de applicatie op basis van AI aan.

RAG is een manier om antwoorden op te stellen waarbij de applicatie eerst relevant materiaal opzoekt en dat als context aan het model doorgeeft. MCP kan toegang bieden tot een zoekmachine of documentrepository die in dat proces wordt gebruikt. Het protocol bepaalt op zichzelf echter niet de kwaliteit van de zoekresultaten, de manier waarop documenten worden opgedeeld of de juistheid van de antwoorden.

Deze oplossingen kunnen dus samenwerken: een MCP-server gebruikt een API om documenten te zoeken en de applicatie gebruikt de resultaten in het RAG-proces. Alleen het aansluiten van MCP traint het model niet op bedrijfsgegevens.

Wanneer zet je MCP in en hoe beperk je de risico’s?

MCP is zinvol wanneer een assistent regelmatig toegang nodig heeft tot meerdere informatiebronnen of tools en de gebruikte applicatie deze standaard ondersteunt. Voor één eenvoudige verbinding kan een rechtstreekse integratie met een API minder werk vergen. Laat de keuze afhangen van de beschikbare functies, de onderhoudskosten en de toegangscontrole, niet van de afkorting op zich.

Voordat je de integratie in gebruik neemt:

  1. Controleer de herkomst van de server. Een lokale server is een programma dat op je apparaat draait. Installeer een onbekend pakket niet zonder het eerst te controleren.
  2. Ken minimale rechten toe. Begin met leestoegang tot één map of project, in plaats van toegang tot het hele account.
  3. Breng de gegevensstromen in kaart. Controleer welke inhoud naar de MCP-server en de aanbieder van het model gaat en welke regels voor het bewaren daarvan gelden.
  4. Beveilig schrijfbewerkingen. Vereis goedkeuring voor het verwijderen van gegevens, het verzenden van berichten en andere belangrijke wijzigingen.

Inhoud die tools ophalen, kan kwaadaardige instructies bevatten die de assistent proberen te beïnvloeden. Dit risico heet prompt injection; MCP neemt het op zichzelf niet weg.

Controleer in de officiële documentatie van de applicatie en de gekozen server welke functies en authenticatiemethoden worden ondersteund. Voer de eerste test uit met niet-vertrouwelijke gegevens en een account met uitsluitend leesrechten. Controleer zowel de juistheid van de antwoorden als de gegevens en functies waartoe de integratie daadwerkelijk toegang krijgt.

Zie ook: Wat is cloudflare?

Lees ook

Lees hoe PHP-FPM PHP-verzoeken verwerkt, verschilt van een webserver en hoe je processen afstemt op verkeer en hostingcapaciteit.
Ontdek hoe BIND als open DNS-serversoftware domeinen beheert, welke rollen het vervult en wanneer zelf beheren zinvol is.
Lees wat het Poolse REGON-register en -nummer betekenen, hoe ze verschillen van NIP en KRS en hoe je bedrijfsgegevens controleert.